Przemijanie w rytmie great party

Foto

Sesja za progiem, z lekka i jeszcze nieśmiało stuka do drzwi. Dobrze, że stuka, bo kiedyś nastanie taki czas, że będzie cisza. I nie dlatego, że ją zaliczycie, lecz dlatego, że nadejdzie taki moment, który może przypominać lockdown, tylko bez obecności wirusa. A co to za moment? Delikatnie mówiąc, to stan częściowej lub całkowitej hibernacji aktywności zawodowej.

Rozumiem, że w Waszym wieku to czas odległy, prawie nieistniejący. Chociaż część z Was prawdopodobnie już by chciała odpocząć, byle tylko za to dobrze płacili. Ale moment całkowitego odpoczynku nie nastąpi nigdy – bo umysł bez przerwy musi coś realizować, podążać za marzeniami, uczyć się i próbować czegoś nowego, bez względu na wiek. Tylko trzeba mu przygotować odpowiedni program z możliwością modyfikacji, w zależności od zmieniających się warunków wewnętrznych i zewnętrznych.

Musimy o to zadbać, aby nie dopuścić do zamknięcia się w pozycji onieśmielenia wobec życia, czyli takiego zatrzymania się i nienarzucania nikomu ze swoją obecnością. To jeden z głównych i podstawowych błędów, najczęściej popełniany przy wycofaniu się z codziennej aktywność. To rodzaj oczekiwania, że ktoś do nas zapuka, zadzwoni czy się o nas upomni. Czasem się tak zdarza, ale rzadko. Trzeba więc zadbać o „czerwony dywan”, po którym od czasu do czasu będziemy kroczyć albo się przechadzać, w zależności od potrzeb, sytuacji i naszych celów. Ale ów „dywan” musi być ze wszystkich stron bardzo dobrze otoczony, czyli musimy mieć odbiorców naszych działań, naszej produkcji – tych wszystkich, którzy wciąż są zainteresowani tym, co im oferujemy, w jakiej formie, jak szybko, jak często i za ile.

Zastanawiam się, dlaczego uniwersytety trzeciego wieku wdrażają program (nazwijmy to) w „jedną stronę”. My czegoś uczymy seniorów, a dlaczego oni nas – nie? Z wielką przyjemnością i ciekawością wysłuchałabym opowieści o wydarzeniach z życia tych osób: w jakich byli kolizjach, na jakich życiowych zakrętach, co im wyszło (dzięki jakim umiejętnościom, jakiej strategii), co by zmienili, na czym skupili większą uwagę, a co pozostawiliby takim, jakie jest? Przemijanie trzeba zamienić w fun i show! Bo jeśli tego nie zrobimy, to wpadniemy w rozpacz przemijania.

Sławomira Gruszewska

Żaden etap życia nie może być tego pozbawiony, bo miniemy się z własnym stanem szczęśliwości. Zmiana aktywności, związana z wiekiem, nie wiąże się ze spowolnieniem, ubytkiem witalności ani atrakcyjności w szerokim kontekście. To ten fragment życia, który od każdego wcześniejszego etapu rozwoju różni się tym, że dominują w nim takie cechy, jak mądrość, wyrozumiałość, pobłażanie, brak potrzeby oceniania, równowaga emocjonalna, dystans i często humor. To nie cząstka życia, w której przeważają szare albo nijakie kolorystycznie ubrania, nieruchomy szklany wzrok oraz bezruch. To stereotypy myślenia i doświadczania tego okresu życia.

Pamiętam, jak o tym mówiłam na jednym z wykładów i ktoś ze studentów zaoponował; stwierdził, że „starość” w malarskich arcydziełach „zawsze” jest mroczna, przygnębiająca i pomarszczona. Gdyby nie użył pojęć „starość” i „zawsze”, to bym mu odpuściła. Ale…

– A jakie konkretnie dzieła ma Pan na myśli ? – zapytałam.

– Na przykład płótno Rembrandta: „Uczony przy pulpicie” albo „ Staruszka w okularach”.

– O ile z aranżacją „Staruszki…” się zgadzam, to z „Uczonym…” już nie! To był XVII wiek! Nie mógł uwiecznić młodzieńca, bo jego twarz nie byłaby doświadczona mądrością, ani też namalować zamiast księgi i gęsiego pióra – komórki i laptopa, z wizerunkiem Marylin Monroe na ścianie, uwiecznionej w stylu Andy’ego Warhola. Ale, jak sam pan zauważył, z twarzy uczonego, dotkniętego jesienią życia, przebija głębia mądrości, co potwierdza fakt, na który zwróciłam uwagę: przemijanie obliguje do magazynowania wiedzy i doświadczenia, po które mamy obowiązek sięgać. A co się dzieje, gdy tego nie robimy? Póki problem nas nie dotyczy, to go ignorujemy, a kiedy zaczyna powoli dotyczyć, to zaklinamy, że z nami będzie inaczej i zanim się obejrzymy – możemy doświadczyć starości, zakleszczonej w samotności i rozgoryczeniu.

Sławomira Gruszewska

Czy możemy temu jakoś zapobiec, ominąć, nie dopuścić, aby czas nas zmienił: pomarszczył, wykoślawił i do wielu rzeczy zniechęcił? Oczywiście, że możemy. Wystarczy tylko utrzymywać stały kurs na great party! Czyli – nie osiąść w głębokim stanie wielokrotnego przygnębienia. Oto, co trzeba zrobić!

Po pierwsze: musimy się sobie przypodobać oraz mieć świadomość tego, co w sobie cenimy i lubimy najbardziej. Po drugie: mówić o sobie tylko to, co sami chcemy, żeby wiedzieli o nas inni. I po trzecie: sporządzić ze sobą umowę, że zawsze będziemy o siebie dbali, będziemy sobie przychylni i nie będziemy wyznaczać żadnych kar za brak powodzenia w drodze do celu.

Ale trzeba sobie jeszcze sprawić breloczek z napisem: „Always fun” i zawsze nosić go z kluczami, żeby o tym wszędzie pamiętać i nie zgubić drogi do domu.


O AUTORZE:

prof. Sławomira GruszewskaProf. Sławomira Gruszewska

Wykładowca
Szczecińskiej Szkoły Wyższej
Collegium Balticum

Biografia

Udostępnij:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

AKTUALNOŚCI

Konferencja CB

KONFERENCJA NAUCZYCIEL-RODZIC-DZIECKO

Zapraszamy na III edycję ogólnopolskiej konferencji pt. „Nauczyciel-Dziecko-Rodzic” dedykowaną nauczycielom, rodzicom, opiekunom oraz wszystkim, którym zależy na budowaniu wzajemnych, dobrych relacji oraz wspierania rozwoju dzieci

Wyniki konkursu dziennikarskiego

WYNIKI KONKURSU DZIENNIKARSKIEGO 2021

Za nami XIII konkurs dziennikarski „Bliżej niż myślisz”, który dedykowany jest uczniom szkół średnich z województwa Zachodniopomorskiego. Dziękujemy szkołom i nauczycielom, że mimo nadmiaru pracy

Majówka

MAJÓWKA 2021!

Majówka 2021! Uprzejmie informujemy, iż od dnia 30.04 do 3.05 (włącznie) pracownicy naszej uczelni majówkę spędzają z rodzinami. Serdecznie zapraszamy do kontaktu od 4.05 🙂

status zagrożenia - pomarańczowy

COVID-19

Status zabezpieczeń COVID 19 POZIOM 2: wdrożenie zaostrzonego rygoru sanitarnego.Praca świadczona głównie zdalnie, Uczelnia zamknięta dla osób trzecich, ograniczenie mobilności i kontaktów, zwiększenie ograniczeń w

Wyślij wiadomość

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *